Lobbes

18 EHBO

Als Kynologisch gedragstherapeut is het altijd weer een verrassing wie je volgende cliënt wordt en welke gedragsproblemen er spelen. Althans welke problemen een eigenaar met zijn hond ervaart, want daar gaat het om. Met veel nieuwsgierigheid stap ik dan ook in de auto op weg naar Lobbes. Lobbes een kruising van ruim negen maanden oud heeft als probleem dat hij vaker, zo beschrijft de eigenaar, hyperactiviteit aanvallen krijgt en heel erg druk kan zijn. Nu vind Lobbes het zelf misschien geen probleem maar voor zijn baasjes is het een heel groot probleem, daarbij zal minder drukte voor Lobbes ook beter zijn. Lobbes raast zo nu en dan als een dolle stier door de woonkamer en keuken, loopt daarbij iedereen en alles dat op zijn weg komt omver, gebruikt de meubels als speeltoestellen, de bank als trampoline en maakt er dus een waar Lunapark van. Het meest nieuwsgierig ben ik toch wel naar het salontafeltafareel, zijn baasje vertelde mij aan de telefoon dat hij daarmee vandoor gaat, ik heb het voor de zekerheid nog maar eens gevraagd of ik het goed begrepen had, en jawel hij gaat er met de salontafel op zijn rug vandoor. De baasjes van Lobbes zien het niet meer met hem zitten en zijn bang dat er iets in zijn hersenen niet goed is waardoor de aanvallen zich manifesteren, ze overwegen euthanasie. Buiten die aanvallen is het een hele lieve hond die geen agressie toont en een waar maatje is voor het gezin.. Ik kan me heel goed voorstellen dat dit gedrag uiteindelijk op je zenuwen gaat werken, zeker als je vanalles probeert en niets lijkt te werken. Als laatste redmiddel en op advies van een instructeur roepen ze mijn hulp in, ze wisten niet van het bestaan van een gedragstherapeut voor honden, dus zijn ook wel weer opgelucht dat ze nog niet een drastische beslissing hoeven te nemen.

Bij binnenkomst wordt ik uitbundig en ook hardhandig begroet door een stevige Lobbes die het wel leuk lijkt te vinden om zijn poten in mijn nek te leggen. “Doet hij anders nooit?”nee helaas, dit doet hij altijd. Hij doet even nog beter zijn best omdat ik hem volkomen negeer en mij aan de keukentafel installeer, waarbij ik mijn pen en papier stevig moet vasthouden en mijn tas een veilige plek moet zien te geven, Lobbes haalt er anders alles uit of gaat er met de hele tas vandoor. Na een tijdje gaat Lobbes uiteindelijk liggen, maar alert blijft hij wel, zo gauw er iets of iemand beweegt staat hij weer gereed. Alleen al hiervan worden zijn baasjes toch wel een beetje nerveus, de aandacht is dan ook constant op Lobbes gericht, wat is zijn volgende stap? Doordat ik goed kan negeren laat Lobbes mij vrij snel met rust en kan ik mijn vragen stellen en hem en zijn baasjes observeren. Na een uurtje ben ik al heel veel over Lobbes te weten gekomen, hiermee heb ik een goed beeld welke motivatie Lobbes heeft om zo af en toe uit te razen. Zo heeft hij veel last van Jeuk en bijt zichzelf tot bloeden toe in poten en op zijn buik. Bezoek wordt letterlijk omhelsd en daarna omvergelopen en zo gauw hij de kans ziet steelt hij van tafel of aanrecht en eet allerlei klein spul op dat niet voor consumptie bestemd is. Met een aantal kleine testjes blijkt al gauw dat Lobbes graag speelt en aandacht heeft, niet veel zin heeft om commando’s op te volgen maar het uiteindelijk dan toch doet en dat hij alles achterna jaagt wat er al op straat zo voorbijkomt, niet gezellig wandelen dus en daarom gebeurt het ook niet veel en niet lang. Heel wat probleempje bij elkaar, maar ook kan Lobbes makkelijk een tijdje rustig liggen te slapen, zeker als er niemand thuis is. Nu ben ik toch eigenlijk wel benieuwd naar die salontafel, het verhaal is dat Lobbes tijdens zijn razernijen onder de salontafel duikt deze een stukje op zijn rug meedraagt, waarbij die weer tegen een kast gedeponeerd wordt en er dan weer onderuit rent, een en al “fun”dus, tenminste zo lijkt het voor Lobbes, maar als baas ben je er echt niet blij mee. Na vele pogingen en methoden om zijn gedrag te veranderen maar zonder succes laat de fam. Lobbes nu maar uitrazen, ze trekken hun benen in of zoeken een veilige plek op afstand en plaatsen na de “bui” de meubels weer op hun plaats. Het is duidelijk dat de fam in een vicieuze cirkel terecht is gekomen, door het drukke gedrag van Lobbes krijgt hij steeds minder positieve aandacht, uitloop en spelmomenten met zijn baas. Hierdoor kan hij zijn energie niet kwijt en krijgt weer steeds vaker van die buien, immers hij heeft ondertussen wel geleerd dat dit voor hem altijd wel een beloning oplevert, er reageert altijd wel iemand op zijn gedrag dus krijgt hij aandacht en daarbij beloond hij zichzelf, het is leuk om te doen en geeft de nodige afleiding. Aan de slag, het mag duidelijk zijn dat hier snel iets moet gaan veranderen, rekening houdend met wat de eigenaar wel en niet kan stel ik een rapport op met adviezen, nieuwe regels en training oefeningen.

Allereerst gaat Lobbes naar de dierenarts voor zijn jeuk en wordt daarvoor behandelt, ook krijgt hij ander voer en veel minder tussendoortjes en alleen nog verantwoorde tussendoortjes. Van veel jeuk wordt je vanzelf al een stuk onrustiger en helemaal gek, dat werkt bij een hond net zo. Bovendien kreeg Lobbes veel energie binnen via zijn voeding en de tussendoortjes, maar gezien er maar heel weinig met hem gedaan (gewandeld, gespeeld enz.) werd, werd deze niet voldoende verbruikt. Lobbes moest zijn energie dus op een ander manier kwijt zien te komen en heeft zichzelf dit gedrag aangeleerd. Vervolgens gaan de baasjes 3 weken lang aan de slag, met meer wandelen en andere gecontroleerde bezigheden om de verveling tegen te gaan en te voldoen aan zijn bewegingsbehoeften; gehoorzaamheidsoefeningen om meer controle over hem te krijgen; en stellen we een aantal omgangsregels vast waar iedereen in het gezin zich aan moet gaan houden om het ongewenste gedrag om te zetten in gewenst gedrag. Gezien Lobbes zichzelf beloont met het razen door huis, gaan we voorkomen dat hij dit nog doet en hem andere bezigheden geven die wel door de beugel kunnen. Iedereen in het gezin wordt betrokken bij de therapie. Na 2 weken hebben we weer contact, ze hebben niet eerder gebeld dus het leek er al op dat het de goede kant uitgaat en dat is ook zo. Het gedrag van Lobbes is zodanig veranderd dat het voor de baasjes weer leuk is om een hond, sterker nog Lobbes in huis te hebben, hij mag blijven. Hij is een stuk rustiger, het wandelen gaat beter en dus gaan ze ook weer met hem wandelen, alleen heeft hij nog last van jeuk maar daar is hij nog voor in behandeling bij de dierenarts. Er heerst veel minder stress in huis, de angst dat Lobbes weer 1 van zijn razernijen krijgt heeft plaats gemaakt voor meer inzicht in wat hem bezighoudt. Het mooie is dat zijn baasjes nu ook weer over nieuwe meubels durven nadenken. 

Bij het laatste bezoek aan Lobbes 2 weken later, tref ik een veel rustigere hond, hij interesseert zich vrijwel niet meer voor mijn tas ,en dan te bedenken dat ik deze bij het eerste huisbezoek niet eens op de grond kon laten staan, en gaat vrij snel rustig liggen. Lobbes heeft niet meer door het huis geraasd, en is in zijn geheel een stuk rustiger geworden, hij trekt niet meer overmatig aandacht, ook niet van bezoek. Zijn baasjes merken nu direct aan Lobbes als ze een tijdje minder aandacht voor hem hebben of minder tijd hebben om met hem uit te gaan. Ik wijs hen dan ook nog eens uitdrukkelijk op een terugval, als het goed gaat moet men zorgen dat het goed blijft gaan. Het belangrijkste in dit geval is wel dat zijn baasjes Lobbes veel beter begrijpen, ze kunnen nu zijn drukke gedrag verklaren en weten dat het wel goed zit met zijn hersenen en dat hij niet “gestoord” is. Ze hebben de handleiding om het ongewenste gedrag te voorkomen en/of om te zetten in gewenst gedrag. En Lobbes.. die krijgt nu de aandacht, beweging en afleiding die hij nodig heeft.

Patricia Spee
Kynologisch Gedragstherapeut